Editör: Enver Adıgüzel
Paul’a göre seçmenler, Başkan Trump’ın İran’a yönelik saldırı kararına ve Kongre’nin savaş ve barış konusundaki anayasal yetkisinden vazgeçmesine öfkelerini sandıkta gösterdi. Sonuçlar çarpıcıydı: Teksas bile mavi rengine büründü ve Demokratlar hem Temsilciler Meclisi’nde hem de Senato’da kesin denetimi ele geçirdi.
Savaşın ekonomik bedeli
Trump’ın hızlı bir savaş ve hızlı bir zafer vaadi kısa sürede dağıldı. Paul, gereksiz ve yasa dışı olduğunu savunduğu saldırının bedelinin Amerikalılara çok geçmeden yansıdığını belirtiyor. Hürmüz Boğazı’nın kapanması yakıt maliyetlerini zirveye taşıdı ve karayolu, demiryolu ve havayoluyla taşınan her ürünü etkileyen enflasyonu körükledi.
Ayrıca Okuyun
Paul, aylardır yapılan anketlerde Amerikalıların üç temel kaygısının yüksek yakıt fiyatları, enflasyon ve İran savaşı olduğunu hatırlatıyor. Ancak bu konuların birbiriyle bağlantılı olmasına rağmen Cumhuriyetçilerin seçmen kaygısını görmezden geldiğini savunuyor.
Tekrarlanan barış vaatleri
Paul’a göre barış adayları genellikle seçimi kazanıyor; ancak vaatler çoğu zaman yerine getirilmiyor. Bush’un “daha alçakgönüllü” dış politika vaadi, sekiz yıllık Orta Doğu savaşlarıyla sonuçlandı. Obama’nın ardından gelen Trump da Biden döneminde Rusya ile Ukrayna nedeniyle savaşın eşiğine gelindikten sonra barışçıl bir aday olarak öne çıktı. Paul’a göre bu kez de savaşın tarafı oldu ve kazanamayacağı bir savaşa girildi.
Neokonların geri dönüş çabası
Paul, neokonların Trump’a yönelik seçmen tepkisini Cumhuriyetçi Parti’yi Bush dönemine geri döndürmek için bir fırsat olarak gördüğünü savunuyor. Bu görüşe göre fiyatlar ve enflasyon sorun olsa da bunun İran savaşıyla ilgisi yok. Başkan Yardımcısı Vance ise kaybın nedenlerini savaş, enflasyon, “Önce Amerika” ilkesinin reddi ve İsrail ile sağlıksız ilişki olarak sıraladı. Marc Thiessen gibi Bush dönemi neokonları Vance’i Başkan’a karşı “sadakatsiz” olmakla suçladı.
Paul, Thomas Massie’nin “Büyük ve Güzel Yasa”ya karşı çıkışı nedeniyle partiden dışlandığını hatırlatıyor. Ona göre Cumhuriyetçi Parti, yabancı ülkeleri kendi çıkarlarının önüne koyan ve dış yardımların tamamen sonlandırılmasını talep eden bu tür isimleri dışlayarak Amerikalıların ilgisini kaybetti.
Parti için yol haritası
Paul, acının Cumhuriyetçi Parti neokonlardan ve savaş yanlılarından arınıp kökenlerine dönene kadar süreceğini savunuyor. Bu kökenleri, merhum Senatör Robert Taft’ın temsil ettiğini; günümüzde ise Massie, Marjorie Taylor Greene, Joe Kent, Tucker Carlson ve barış ile özgürlüğe gerçekten önem veren diğer isimlerin taşıdığını belirtiyor.
