Editör: Enver Adıgüzel
Kanada’nın altın üretimi üçüncü çeyrekte yüzde 22 artarak, yeni madenlerin devreye girmesiyle küresel büyümenin hayli üzerine çıktı. Ancak üretim maliyetleri de yükseldi; bu da her bir ons altının üretilmesinin giderek pahalılaştığı anlamına geliyor.
Yeni madenler artışı taşıdı
Artışta, Newfoundland ve Labrador’daki Equinox Gold’un Valentine madeni ile Nunavut’taki B2Gold’un Goose madeni başı çekti. Bu iki işletme, mevcut madenlerdeki daha güçlü üretimle birlikte artışı besledi. Dünya Altın Konseyi’ne göre küresel maden üretimi yüzde 3 artarak üç ayda bir rekor olan 1.071 tona ulaştı.
Ayrıca Okuyun
Konsey, maden üretiminin yeni bir rekora ulaşabileceğini, ancak genel arz tepkisinin ılımlı kalmasını ve geri dönüşümün zayıf seyretmeye devam etmesini bekliyor. Kanada örneği, yeni işletmelerin önemli miktarda üretim eklediğini gösteriyor. Buna karşılık bazı köklü madencilik ülkeleri düşen tenörler ve değişen maden planlarıyla mücadele ediyor.
Maliyetler rekor kırdı
Sektörün ortalama toplam sürdürülebilir maliyeti ikinci çeyrekte rekor 2.698 Kanada dolarına (1.930 dolar) yükseldi; bu, bir yıl öncesine göre yüzde 22’lik bir artış. Konseyin aktardığı Metals Focus verilerine göre bu, 2013’ün başından bu yana görülen en hızlı yıllık maliyet artışı. Yüksek enerji ve sarf malzemesi fiyatları ile artan sürdürülebilir yatırım harcamaları bu tabloyu besledi.
BMO Capital Markets’in GoldPages tahminleri de aynı yönü işaret ediyor. Bankanın kapsadığı üreticilerin ağırlıklı sürdürülebilir maliyetlerinin bu yıl ons başına ortalama 1.795 dolar olacağı öngörülüyor; bu, 2025’e göre yüzde 16 fazla. Geliştirme sermayesi dahil toplam maliyetin ise yüzde 22 artarak ons başına 2.298 dolara çıkması bekleniyor. BMO bir sonraki yıl sürdürülebilir maliyetlerde bir miktar rahatlama öngörüyor; bu rakamın ons başına 1.764 dolara gerilemesi bekleniyor.
Geri dönüşüm geriledi
Geri dönüşümden gelen arz üçüncü çeyrekte yüzde 8 düşerek yaklaşık 314 tona indi; bu, 2023’ün sonundan bu yana en düşük seviye. Üreticilerin bekleyen varantlarındaki yaklaşık 17 tonluk azalış da arzı daha da sınırladı.
Tarihi açıdan yüksek fiyatlara rağmen geri dönüşüm durgun kaldı. Hindistan’da bazı sahipler altınlarını teminat olarak rehnetmeyi tercih ederken, kuyumcu borsalarında alıcılar eski parçaları takas ederek yeni alım yapabildi. Konseye göre daha yüksek fiyat beklentileri de satışları caydırdı.
Kaynak: Dünya Altın Konseyi
